ΑΠΟΨΕΙΣ

Εκείνοι που έλεγαν πως «ό,τι και να ψηφίσεις στις εκλογές, τελικά θα σε κυβερνά το ΠΑΣΟΚ» είχαν δίκιο

Μάλλον δεν έχει κανένα νόημα πλέον να επικαλείται κανείς τις προεκλογικές υποσχέσεις του Τσίπρα και να τον χαρακτηρίζει ψεύτη και πολιτικό απατεώνα. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί συμπατριώτες μας που ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για το αν τους εξαπάτησε ο Τσίπρας, και για το τι έλεγε πριν ένα ή δύο χρόνια. Οι τότε δηλώσεις του μπορεί να βγάζουν γέλιο ή να προκαλούν θλίψη για την κατάντια μας, αλλά έχουν πάψει να επηρεάζουν τις πολιτικές ισορροπίες σήμερα.

Ο Τσίπρας θα κριθεί όποτε γίνουν εκλογές από τα αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής που ασκεί, και όχι από αυτά που υποσχέθηκε και δεν τήρησε. Κανείς δεν περιμένει τώρα, ούτως ή άλλως, να πάρει 13η σύνταξη, ή κατώτατο μισθό 751 ευρώ, ή να καταργηθεί ο ΕΝΦΙΑ. Οι υποσχέσεις εκείνες ήταν μιας χρήσης, και περιορισμένης ευθύνης. Οι λέξεις έχουν χάσει πλέον το νόημά τους, γι’ αυτό υπάρχει μία γενικότερη απάθεια και αδιαφορία για τα τερατώδη ψέματα του χθες.

Επειδή λοιπόν τα ψέματα του Τσίπρα έχουν ουσιαστικά παραγραφεί στη συνείδηση της πλειονότητας του κόσμου ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο οπότε του έδωσε και δεύτερη ευκαιρία, αυτό που μένει να δούμε είναι αν θα ανακάμψει κάποια στιγμή η οικονομία ή όχι. Δυστυχώς αποδεικνύεται σχεδόν καθημερινά ότι κομμουνισμός και Ενωμένη Ευρώπη είναι έννοιες ασύμβατες – και πολλά κυβερνητικά στελέχη δεν διστάζουν να δηλώνουν κομμουνιστές και να καμαρώνουν γι’ αυτό. Η Ελλάδα χρειαζόταν ίσως απεγνωσμένα στην παρούσα δύσκολη συγκυρία έναν πολιτικό ηγέτη σαν τον Τσίπρα, αλλά όχι με την ιδεολογία του Τσίπρα. Μας κυβερνά ένας πρωθυπουργός που δεν πιστεύει αυτά που κάνει, και που δεν μπορεί να κάνει αυτά που πιστεύει.

Επομένως ζούμε μία αντίφαση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε θετικό αποτέλεσμα μόνο κατά τύχη ή κατά λάθος. Δεν πιστεύω τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν τον ΣΥΡΙΖΑ εξασθενημένο. Ακούω πολλούς συμπατριώτες μας, κυρίως δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους, να θεωρούν απείρως χειρότερη τη ζημιά που έπαθαν στο εισόδημά τους από τις προηγούμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Ο Τσίπρας έφερε όντως τα capital controls και με την αλλοπρόσαλλη πολιτική του και την εμφανή απειρία του προκάλεσε το κλείσιμο κάποιων επιχειρήσεων, αλλά επί εποχής Σαμαρά οι ανακοινώσεις μεγάλων εταιρειών που έφευγαν από την Ελλάδα είχαν γίνει σχεδόν καθημερινή ρουτίνα. Επομένως δεν βρήκε και πολλά ο Τσίπρας για να καταστρέψει αφού τον είχαν προλάβει οι προηγούμενοι που δεν άφησαν σχεδόν τίποτα όρθιο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Έλληνες δίστασαν πολύ μέχρι να εμπιστευτούν τον Τσίπρα. Το 2012 σε δύο διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις δεν του έδωσαν την πρωτιά, παρ’ όλο που η κρίση είχε αρχίσει να προκαλεί ήδη φοβερές συνέπειες στα εισοδήματα και στην ανεργία. Μετατοπίστηκαν προς αυτόν τον λαοπλάνο όταν πλέον ο Σαμαράς έδειξε ξεκάθαρα ότι δεν υπολογίζει τον κόσμο, με τον ανεκδιήγητο ανασχηματισμό που έκανε και με την απόφασή του να μην προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις λόγω πολιτικού κόστους.

Η αξιωματική αντιπολίτευση εξακολουθεί να μην πείθει, όσες προσπάθειες ανανέωσης κι αν κάνει. Διάβασα τα 25 μέτρα που προτείνει η Νέα Δημοκρατία για έξοδο από την κρίση, και απογοητεύτηκα με την ατολμία της. Είναι ολοφάνερο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θέλει να σπάσει αυγά, δεν θέλει να ξηλώσει το καθεστώς του κρατισμού, και δεν θέλει να θεραπεύσει την ιδιότυπη ταξική ανισότητα «βολεμένων» και «κορόιδων» που υπάρχει επί δεκαετίες στην ελληνική κοινωνία. Καμία κουβέντα για γνήσια ανταποδοτικό ασφαλιστικό σύστημα και συγχώνευση (επιτέλους!) ΟΛΩΝ των ασφαλιστικών ταμείων σε ένα, για δίκαιο φόρο flat tax τόσο σε νομικά όσο και σε φυσικά πρόσωπα, για εξυγίανση της Δικαιοσύνης και διευκόλυνση του έργου της, για ριζική συνταγματική αναθεώρηση με τη θέσπιση ασφαλιστικών δικλείδων που θα εκσυγχρονίσουν το πολίτευμά μας και θα το κάνουν να ξεφύγει από την εποχή των κοτζαμπάσηδων. Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έχει πλέον θεσμοθετημένη πενταετή θητεία. Πολύ περισσότερο θα με ενδιέφερε μία ρητή δέσμευση για θέσπιση ασυμβίβαστου υπουργικής και βουλευτικής ιδιότητας, καθώς και για κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο.

Με δεδομένο τον αριβισμό και τον αμοραλισμό του Τσίπρα και του λιμασμένου συρφετού που ηγείται, καθώς και την ανεπάρκεια της αξιωματικής αντιπολίτευσης, θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι η Αριστερά δεν έχει φάει ακόμα τα ψωμιά της, θα παλέψει χωρίς καμία αιδώ για να διατηρηθεί στην εξουσία, και έχει δρόμο να διανύσει μέχρι να υποστεί πραγματική φθορά. Θεωρώ πως το μόνο πράγμα που δεν μπόρεσε τελικά να νικήσει η κρίση είναι ο πασοκισμός. Εκείνοι που έλεγαν πως «ό,τι και να ψηφίσεις στις εκλογές, τελικά θα σε κυβερνά το ΠΑΣΟΚ» είχαν δίκιο. Η πασοκαρία μπορεί να μετακόμισε προσωρινά στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτός αποτελεί απλώς σημαία ευκαιρίας. Δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε αν πολύ σύντομα, ίσως μέσα στα προσεχή 3-5 χρόνια, δούμε το ΠΑΣΟΚ να αρχίσει να ενισχύεται και πάλι και να φτάσει να διεκδικεί ακόμα και την εξουσία – ενώ παράλληλα ο ΣΥΡΙΖΑ θα φθίνει προς τα φυσιολογικά ποσοστά του.


Α.Κ.

 

Σχετικά Άρθρα

Εγγραφή
Notify of

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

0 Σχόλια
Inline Feedbacks
View all comments
Back to top button
ΘΡΙΑΣΙΟ